Makieta kolejowa w skali h0 - cz. VII

wpis archiwalny

Prace na makiecie ruszyły ponownie. Pojawił się nowy budynek, kilka mniejszych elementów infrastruktury. Zakończyłem prace nad asfaltową drogą, chodnikiem. Żmudne prace nad zielenią i mnóstwo zabawy w międzyczasie. ...ale po kolei:

Tak wygląda makieta (plus/minus) na dzień dzisiejszy w całości:

Kilka dni wcześniej trwały pracę nad wyrównaniem terenu pod asfaltową drogę i wykładanie wspomnianego. Choć słowo wyklejanie było by lepsze bo asfalt to papier ścierny wodny o bardzo drobnej granulacji.

Okolice drogi i chodnika trzeba przesiać trawą elektrostatyczną:

...co nie co pierwszą trawę podrasować dłuższą i przesypać drobnym pyłem. Pomocny przy tym jest lakier bezbarwny. Dzięki temu tworzy się odpowiednie dla oka wrażenie naturalności zaniedbanego trawnika. O aranżacji zieleni na makiecie można by pewnie ze dwie grube książki napisać. Jednak ja dopiero eksperymentuje z różnymi technikami. Na szczęście na naszym forum są mistrzowie na których można się wzorować. Jednego miałem okazję nawet poznać osobiście na wystawie makiet kolejowych w Sosnowcu. Warto brać udział w takich imprezach by móc podglądać na żywo prace tych co już na budowie makiet zęby zjedli.

Efekt mi się podoba ale jeszcze pewnie co nieco lakieru i trawy w te okolice trafi:

Brama wjazdowa na teren fabryki uzyskała odpowiedni wskaźnik kolejowy.

Dalszy etap wyklejania asfaltu i praca nad terenem przed dworcem.

Podczas układania kostki chodnikowej przygotowałem sobie miejsce na wiatę autobusowego przystanku. Wiatę wybuduję sam korzystając z pozostałości po jednym z budynków firmy Auhagen.

Całościowy rzut oka na makietę:

...i budujemy dalej...

Trwają przygotowania terenu parkingu i miejsca gdzie stanie tzw dom kolejarza czyli budynek kierownika stacji kolejowej z garażem.

Podczas prac dzielnie mi towarzyszy Maciuś - psi miłośnik kolei :) Jak widzicie trwają też próby nad sosnami. Chciałem udoskonalić efekt zielonego poszycia sosen ale nie do końca jestem do efektu przekonany. W każdym bądź razie wysiana krótką trawą włóknina nadaje się do tworzenia zarośli, krzewów. Od biedy jako igliwie na sosnę czy modrzew też może trafić.

Poniżej krzewy pod płotem fabryki uzyskane we wspomniany sposób.

Dom kolejarza firmy Auhagen posiadał w zestawie kilka budynków gospodarczych. Garaż blaszany i składzik trafiły w okolice pola.

Wspomniany dom kolejarza. Poprawiony jeszcze będzie komin, schody i podmurówka. Musze też zamaskować łączenie dachu z jego drewnianym elementem. Sam budynek trzeba jeszcze wyposażyć z firanki. Mam też w dalszych planach pobawienie się w wypełnianie wnętrz budynków. Również w ich oświetlenie. Nie jest to jednak priorytet na tej makiecie.

Teren pod dom kolejarza został przygotowany podobnie jak pod wieżę i nawęglanie. Teren parkingu został wyłożony trylinką i wstępnie zazieleniony. Powstała też ścieżka w kierunku zespołu obsługi parowozów.

Trylinką został też wyłożony podjazd od strony magazynu dworcowego i wykonane zardzewiałe koła w okolicy starego wagonu.

...no ale przede wszystkim jeździmy sobie po naszej powstającej powoli makiecie.

Z aparatem na torach - linia kolejowa nr.1 - cz.XV

Prace na makiecie na razie kosmetyczne. czekamy na materiały i kolejne budynki. Wiosna, a ostatnio wręcz lato wygania mnie na tory kolejowe. Szukam nowych miejscówek i poluję na niecodzienne pociągi. Przy okazji obcuję z przyrodą, jej niesamowitym pięknem o różnych porach dnia. Na początek klimat z kolejowej linii nr. 183, z której korzystają spalinowe lokomotywy wiozące węgiel do elektrowni Łagisza.

Most na Przemszy o poranku:

...i punkt zdawczo odbiorczy o zachodzie słońca. Na zdjęciu widzimy dwie lokomotywy spalinowe zatrudnione w elektrowni, zabytkowy kran wodny i zestaw wagonów do przewozu pyłów elektrownianych.

Jak już jesteś my na Łagiszy to kilka zdjęć ciężko pracujących lokomotyw spalinowych. Na początek należąca do CTL Logistic lokomotywa 311D-008 z zestawem węglarek.

Kolejna to SM42-798 w służbie PKP Cargo manewrująca na posterunku Łagisza Elektrownia. W tle "rumun" należący do CTLu ale niestety nie mam jego dobrego zdjęcia.

Spracowana lokomotywa TEM2-269 zwana Tamarą:

...i na koniec ST44-1241 grzejąca się w zachodzącym już słońcu w towarzystwie węglarek.

Przenosimy się na linię kolejową nr. 1 gdzie w końcu udało mi się upolować ekspres Moskwa-Nicea. 11 rosyjskich wagonów najwyższej klasy plus polski WARS doczepiany w Warszawie ciągnięta w Polsce przez lokomotywę EP09. Trzy dni podróży przez praktycznie całą Europę za kosmiczne pieniądze. Przejazd z Polski kosztowałby około 1000 Euro, a to tylko połowa drogi...

Pozostają fotografie:

...i drugi międzynarodowy skład EIC "Porta Morawica" - czeskie wagony z polską lokomotywą EP09.

Następne zdjęcie przedstawia lokomotywę EU44-008 z dwoma pociągami. Jeden skład to węgierskie wagony pociągu EIC "Varsowia", a drugi to doczepiane w Warszawie rosyjskie wagony składu Moskwa-Sofia. Bardzo ładny zestaw moim skromnym zdaniem.

Czas na przedstawicieli Kolei śląskich. Nowoczesny Impuls 35WE-007...

...mój ulubiony Elf 27WEb-006:

...i klasyczny "kibelek" EN57-695 w podwójnym zaprzęgu.

Na koniec relacji chluba PESY, nowoczesny polski EZT zwany Dart czyli ED161-020 jako IC "Walenty Roździeński"

Z aparatem na torach - linia kolejowa nr.1 - cz.XIV

wpis archiwalny

Wiosna coraz częściej wygania mnie na tory. Poszukuję nowych miejscówek szczególnie na liniach bez elektrycznej trakcji. Linia kolejowa 183, której częścią jest łącznik i posterunek zdawczo odbiorczy elektrowni Łagisza to atrakcyjne miejsce do fotografowania moich ulubionych lokomotyw spalinowych. Taki oto klimacik udało mi się sfotografować podczas rekonesansu na w/w linii.

Na zdjęciu jest widoczna tarcza ostrzegawcza nieruchoma pokazująca sygnał D0. Ostrzega ona iż na drodze hamowania znajduje się semafor wjazdowy nieczynnej już stacji Będzin Łagisza. To tam następuje zmiana czoła pociągu towarowego, który następnie jest wprowadzany na teren punktu zdawczo-odbiorczego elektrowni. Piękne miejsce o tej porze roku. Wielka śląsko-dąbrowska aglomeracja znika gdzieś w lesie, a słychać tylko śpiew ptaków. Kilka kilometrów dalej tętni życiem śląsko-dąbrowski przemysł, a tu jakby inny świat. To niewątpliwe plusy mojego fotograficznego hobby.

Jedna z bardziej nietypowych lokomotyw na naszych torach. Brytyjskie lokomotywy mocno się różnią stylistyką od lokomotyw polskich lub radzieckich. Lokomotywa odbiera cysterny z olejem.

Pokazywana już przeze mnie modyfikacja radzieckich lokomotyw przywiezionych prawdopodobnie z jeszcze enerdowskich Niemiec. Modyfikacja ciekawa i nietypowa. Mam dziwny sentyment do tzw. robogagarów.

Spracowana "stonka" należąca do PKP Cargo. Wygląda już tak jakby wołała: zabierzcie mnie do ZNTK (Zakład Naprawczy Taboru Kolejowego). Mały lifiting nadwozia by jej się w z zasadzie przydał :)

Na kolejnym zdjęciu natomiast zmodyfikowana wersja SM42 tzw. "turbostonka" o numerze 1256 ze sporym zestawem węglarek.

Posterunek zdawczo odbiorczy odwiedzają także lokomotywy firmy CTL Logistic, których malowania są najładniejsze spośród polskich operatorów. "Tamara" TEM2 w tym malowaniu byłaby mile widziana na mojej makiecie. Choćby gościnnie.

Obok niej stoi również Tamara czyli lokomotywa TEM2-263 należąca do PKP Cargo Service chociaż malowanie jej zostało z firmy Mega-Met. Lokomotywy TEM2 mają ciekawą historię pochodzenia. Konstrukcja tej produkowanej w Związku Radzieckim lokomotywy opiera się na projektach amerykańskiej lokomotywy ALCO RSD-1, które w ramach pomocy rząd Stanów Zjednoczonych wysyłał do ZSRR pomagając w ten sposób sojusznikowi w wojnie z hitlerowskim agresorem. Lokomotywy tak się Rosjanom spodobały, że zaczęto produkować swoje opierając się na amerykańskich odpowiednikach.

Jeszcze jedna lokomotywa tego typu:

TEM2-224 należąca do PKP Cargo Servise. Nowe malowanie tej spółki bardzo mi się podoba. Jednak są sprzeczne informacje w Sieci czy już zostanie na stałe czy tylko kilka lokomotyw będzie cieszyć moje oko pięknym połączeniem szarości i soczystej wiśni.

Jeszcze jedno zdjęcie lokomotywy CTLu. ST44-R008:

Przenieśmy się na linię nr.1 gdzie spotkać możemy takie oto składy i lokomotywy:

27WEb-005 w służbie Kolei śląskich właśnie minął semafory wjazdowe stacji Dąbrowa Górnicza.

Impuls 35WE-007 (chyba najdłuższy EZT na tej linii) niedawno minął semafory wyjazdowe stacji Dąbrowa Górnicza.

Pierwszy Flirt Stadlera ED160 jako IC "Hutnik" opuszcza Dąbrowę Górniczą.

ED161-009 jako IC "Walenty Roździeński" w drodze z Lublina mija Gołonóg.

...modyfikowany EN57-892 czyli "turbokibelek" w służbie Kolei śląskich na przejeździe kolejowym w Gołonogu. 

Na koniec jeszcze jeden klimacik z Łagiszy. Nocne zdjęcie punktu zdawczo-odbiorczego. Jak się dobrze przyjrzeć to można zobaczyć na nim "ducha". Według ochrony tego miejsca to złodziejaszek węgla przyszedł na zwiady by po chwili zniknąć w zaroślach. Pewnie jeszcze raz się w nocy nad ranem pojawił w wiadomym celu.

Do zobaczenia w kolejnej relacji z torów Śląska i Zagłębia.

Makieta kolejowa w skali h0 - cz. VI

wpis archiwalny

Mieliśmy chwilę przerwy w jej budowie jednak pojawiły się kolejne materiały i można podgonić w tworzeniu naszego miniaturowego świata. Udało mi się odkupić tanio pasujące do stylu budownictwa na makiecie nawęglanie parowozów. Kupiłem wieżę wodną i rogatki z budynkiem dla dróżnika z firmy Auhagen. Wszystko to już stoi na makiecie i zapraszam na relację.

Poprzednią kończyliśmy na zaoranym ziemniaczanym polu. Powstał drewniany płot ponieważ tuż obok paść się będą zwierzęta kopytne. Jeszcze nie zdecydowaliśmy czy krowy czy kozy. Ogrodzenie powstało z zapałek odpowiednio wyciętych, wygiętych i odbarwionych.

 Wizyta w Tychach zaowocowała wspomnianym nawęglaniem i starym wagonikiem PIKO z którego w niedługim czasie powstanie stacja paliw dla lokomotywy spalinowej.

Nawęglanie trzeba tylko odpowiednio spatynować by usunąć typowy dla plastiku blask i uzupełnić w elementy żurawika do nawęglania parowozów.

Wagonik został rozebrany na części pierwsze i z pomocą styroduru, kostek chodnikowych i innych elementów stworzyłem małą stację paliw.

W pierwszym zamyśle stacja paliw miała się znaleźć w pobliżu nawęglania ale forumowi eksperci słusznie wybili mi ten pomysł z głowy. Nic głupszego postawić wielki baniak z paliwem koło miejsce gdzie skaczą iskry i szaleje ogień paleniska parowozu. Stacja został w końcu umiejscowiona na terenie fabryki. Lokomotywa spalinowa w zamyśle makiety jest jej właścicielem. Pasuje tam jak ulał i nie zagraża już miasteczku.

Przy okazji widzicie zamontowaną bramę wjazdową na teren fabryki. Jest to trawiony z blaszki produkt forumowego kolegi Ostbahn (link dostępny w bocznej zakładce) delikatnie tylko spatynowana. Niedługo pojawi się na niej dodatkowo odpowiedni kolejowy sygnał "Stój". Brama jest elementem ruchomym ale ja ze względów bezpieczeństwa zamontowałem ją na stałe. Dawid lubi takie elementy szybko załatwić. Przykładowo brama wejściowa hali fabrycznej też już jest zaklejona na przysłowiowy amen.

Zastanawialiśmy się na forum czym wyłożyć przestrzeń między szynami na przecinającym peron techniczny torze. Padło na betonowe płyty. Podobnie jest to rozwiązane na dworcu w Świnoujściu co możecie zobaczyć przeglądając zdjęcia wymienionej stacji kolejowej w google. Płyty wykonałem z grubszego twardego kartonu. Betonowe elementy w zasięgu kół taboru należy zabezpieczyć przed kruszeniem. Wykonałem w tym przypadku prostą imitację takiego zabezpieczenia używając farby matowej i pyłów rdzawych. 

Na zdjęciu wyglądają trochę niechlujnie ale już na makiecie po odpowiednim zamaskowaniu pyłami i zielenią nie rzuca się to w oczy. Myślę, że następnym razem wykonam je jednak lepiej. Sam zamysł jednak jest wart uwagi bo takie elementy można co prawda kupić ale dzięki ich samodzielnemu wykonaniu mam dodatkowy worek trawy elektrostatycznej, której wykonać sam już bym nie potrafił.

Pora posklejać i odpowiednio przygotować kupione budynki.

Z przejazdem kolejowym miałem sporo zabawy. Samo jego złożenie i delikatne spatynowanie to pikuś w porównaniu z tym jak zmieniał się układ rogatek i ustawienia samego miejsca pracy dróżnika. W założeniu dróżnik obsługujący przejazd kolejowy ma za zadanie także obsługiwać zwrotnice lewej głowicy stacji kolejowej w Spitzburgu. Logicznym było więc umiejscowienie domku po prawej stronie drogi obok samej stacji. To znów gryzie się z przepisami kolejowymi, które kierują takie stanowisko na lewą stronę drogi. Dodatkowo okazało się, że i same rogatki umiejscowiłem niezgodnie z przepisami po "angielsku" i trochę trwało zanim temat zaklepaliśmy. W międzyczasie pojawił się pomysł odwzorowania kanałów pędniowych, pokryw skrzynek załomowych i innych elementów napędu koniecznych w przypadku rogatek napędzanych ręcznie przez dróżnika. Koniec końców udało się całość wykonać by nie gryzła się zbyt mocno z przepisami i wyglądała realnie.

Wieża wodna (ciśnień) była o wiele łatwiejszym elementem. Odpowiednio postarzona wygląda ładnie i na makiecie fajnie się prezentuje wśród zieleni.

Przygotowałem pod nią odpowiednie miejsce. Większość budynków na makiecie jest "zdejmowalna". Musiałem odpowiednio miejsca pod takie budynki przygotować by nie było widać, że nie są obsadzone na stałe. Sposób się udał. Postawiony budynek obsypywałem drobnym piaskiem. Zalewałem piasek rozcieńczonym wikolem. Po dłuższej chwili pionowo do góry zdejmowałem budynek i pozwalałem konstrukcji wyschnąć na kamień. Trochę zieleni i trzeba się przyjrzeć z bliska by zobaczyć, że budynek nie stoi na tam na stałe.

Gdy makieta jest schowana budynki stoją sobie na półeczce

Można się zabrać za asfaltową drogę i chodnik.

...i to by było na tyle w dzisiejszej relacji z budowy naszej małej pokojowej makiety w skali h0. Na koniec film z naszego konta na You Tube gdzie prezentujemy objazdy na makiecie. Zapraszam i miłego oglądania filmów także w HD.