Diorama kolejowa "Górska" w skali h0 - część I

wpis archiwalny

Praca przy dioramie TT tak mi się spodobała, że postanowiłem temat dioram pociągnąć dalej. Przy okazji przeglądania stron z ofertami kupna różnych akcesoriów na makiety kolejowe zauważyłem ładną góralską bacówkę. Szybko w głowie narodził się pomysł zrobienia dioramy przedstawiającej kawałek górskiego szlaku jednotorowego z wapienną skałą, wodopojem, owcami i kolejowym nasypem. Diorama nadawać się może do ładnej prezentacji modeli pociągów z praktycznie każdej epoki.

 

Jak to zwykle bywa należy zacząć od planu, który w trakcie budowy lubi się co prawda zmienić ale pozwala nam wykształcić w wyobraźni pewną wizję, którą chcemy zrealizować.

Plastikową chałupkę należało pozbawić tej zabawkowej poświaty. Nawet farby plakatowe pozwalają delikatnie zmatowić i postarzyć sztucznie wyglądające powierzchnie.

Przed:

Po:

Pozostało jeszcze ją oświetlić i dorobić klamkę by zaczęła spełniać swoją rolę. Na dioramie powinna być ozdobą. Nadszedł czas kształtowania górskiego krajobrazu. Efekt finalny będzie wyglądał zupełnie inaczej niż teraz możecie to zobaczyć:

Najważniejsze, że ze styroduru powstała skała, nasyp kolejowy i całość terenu przyszłej dioramy. W nasypie został też już przygotowany przepust odprowadzający wodę z górskiego wodopoju (źródła) do rzeki, której na diorami nie zobaczymy ale pojawi się na niej coś co da nam impuls do uruchomienia wyobraźni.

Oryginalne podkłady włoskiej firmy Lima mają czarny kolor i nie bardzo pasują do znanego z realnego świata rdzawego koloru kolejowych szyn i podkładów. Należy to poprawić. Najpierw należy całość (oprócz główki szyny) pomalować farbą. Użyłem Revell 84 matt, który jest doskonałą bazą to kolejnych etapów tworzenia modelu kolejowego toru.

Nie użyłem na dioramie flex'a czyli pełnej długości modelu kolejowego toru. Łączenia pojedynczych kawałków musiałem więc choć trochę wizualnie urealnić. Koniecznym było przecięcie szyn w odpowiednich miejscach by doprowadzić do sytuacji gdzie łączenie szyn spotka się na podwójnym podkładzie. Właśnie tak łączy się tory na prawdziwej kolei. Cięcie wizualnie pozostawia wiele do życzenia ale uda mi się to na późniejszym etapie zamaskować. Tory zostały też przyklejone do kartonika imitującego fałszywą podsypkę. Kawałek kartonu na każdym torze został usunięty łącznie z plastykową częścią toru. W tych miejscach zostanie podpięte zasilanie by model stojący na dioramie mógł otrzymać prąd.

Kabelkologia stosowana to jak dla mnie najtrudniejszy moment w budowie dioramy. Nie lubię zabawy z lutownicą ale jakoś dałem sobie radę. Chociaż później okaże się, że nie bez błędu, który trzeba będzie naprawić.

W wydrążonym lutownicą kanale umieściłem kable zasilania, które zostały przylutowane do szyny kolejowej. Całość toru została dzięki temu zelektryfikowana.

Jak widzicie dzięki temu model lokomotywy spalinowej BR 118 pięknie prezentuje się także w nocy oświetlony. ...chociaż powinienem napisać - prezentował. Dużo czasu poświęciłem na waloryzację prostego modelu, który udało mi się zakupić. Wymieniłem oświetlenie na LEDowe, dodałem imitację kabiny, zacząłem patynować model by dobrze się prezentował i nieszczęśliwy wypadek spowodował, że ta lokomotywa już na dioramie nie stanie...ech...pozostały tylko zdjęcia.

W cienkim styrodurze wykonałem ściany przepustu wody. Rura przepustu to malowany plakatowymi farbami kawałek... długopisu.

...i tym zdjęciem kończę pierwszą część relacji z budowy drugiej dioramy kolejowej. 

część II

Diorama kolejowa w skali TT - część IV - ostatnia

*wpis archiwalny

Pora kończyć relację z budowy pierwszej dioramy kolejowej w skali TT. W zasadzie diorama została skończona na tip top chociaż ewentualne pomysły, które wpadną mi do głowy zawsze można będzie jeszcze zrealizować. Na pewno będę chciał wstawić fotorealistyczne tło ale do tego potrzeba sporo samozaparcia w ogarnięciu profesjonalnego programu do obróbki zdjęć. Jak na razie nie czuję w sobie takiej potrzeby tym bardziej, że malowane tło jakoś do pokoju dziecięcego pasuje. Półeczka wisi już na swoim miejscu i muszę powiedzieć, że mam sporo satysfakcji.

Modelarstwo wiąże się bezpośrednio z kolekcją modeli. W Stielu pojawił się wagon pasujący do zestawu już przeze mnie posiadanego. Model wagonu wyprodukowany przez firmę Zeuke w latach 60 przedstawiający istniejący pasażerski wagon II klasy Bi 28 wschodnio-niemieckiej kolei Deutsche Reichsbahn. Próbuję namierzyć jeszcze jeden tego samego typu ale to pewnie potrwa.

Pierwsze próby budowy modelu słupa telegraficznego i powieszenia na nich sieci nie uważam za specjalnie udane. Słupy, a szczególnie izolatory to temat nie łatwy do wykonania. W dobie fototrawienia nie jest to trudne ale jak ktoś chce to wykonać własnoręcznie to się musi przy takim drobnym szczególe dioramy narobić. Koncepcja słupa się zmieniła i ostatecznie wygląda tak:

Sieć została zrobiona z pomalowanej na czarno wędkarskiej żyłki o fi równym 0,10 mm. Dość dobrze imituje telegraficzne druty i pewnie ten sposób będzie przeze mnie często używany. Słup natomiast zrobiłem z ..wykałaczki. Koniec końców nic tak dobrze nie imituje drewna jak drewno.

O tle pisałem wyżej. Zanim powstanie fotorealistyczne tło przygotowane z prawdziwych zdjęć postanowiłem co nie co pobawić się farbami. Ostatecznie tło wygląda tak:

 Tło zostało przyklejone, a półka zawieszona na ścianie w dziecięcym pokoju. 

Dzięki podpięciu prądu z pomocą zwykłej baterii Cr2032 (taka jak w Waszych pilotach do samochodów) diorama ładnie prezentuje się także w zupełnych ciemnościach.

...i to by było na tyle w pierwszej relacji z budowy dioramy. W mojej głowie narodził się już nowy pomysł więc kolejna relacja już nie długo. Tym razem przeniesiemy się na fikcyjne górskie pastwisko gdzieś w alpejskie klimaty. Serdecznie Was tam już teraz zapraszam.

Dąbrowa Górnicza Gołonóg - dworzec

Współcześnie region Zagłębia Śląsko Dąbrowskiego został praktycznie pozbawiony nowoczesnej kolei pasażerskiej. Największe miasto regionu Dąbrowa Górnicza ma uwłaczający swej świetności przystanek kolejowy bez możliwości zakupienia kolejowego biletu. Infrastruktura kolejowa mojego miasta albo został już zniszczona albo niszczeje i nikt nie ma nawet najmniejszych planów na to jak temu zaradzić. Miasto rozkłada bezradnie ręce, a właściciel - PKP zbywa wszelkie pytania o przyszłość milczeniem.

W mojej dzielnicy - Gołonogu - istnieje dworzec. Kiedyś piękna i funkcjonalna budowla została doprowadzona do upadku. Po dawnej z przed I i II wojennej świetności pozostał jedynie zrujnowany budynek oraz marny przystanek na trasie Gliwice-Częstochowa. Dworzec Gołonóg to kawał historii i warto poniższe informacje dobrze przechować. Sporo na temat naszego dworca znajdziemy w muzeum miejskim "Sztygarka". Z tego miejsca też pochodzi większość historycznych zdjęć z okresu największej świetności - kolei iwangorodzkiej.

Przed I wojną w Gołonogu kończyła się bowiem szerokotorowa kolej charakterystyczna dla zaboru rosyjskiego. Nazwana tak od rosyjskojęzycznej wersji nazwy miasta Dęblin. Długo Zagłębie musiało czekać na swoją żelazną kolej. Rosjanie zupełnie celowo jak najdłużej próbowali utrzymać zachodnie granice zaboru w słabej kondycji gospodarczej. Po wielu latach udało się jednak zrealizować projekt i w 1885 roku do Dąbrowy Górniczej ruszyły pociągi. Od tego momentu ruszył rozwój tak Dąbrowy Górniczej jak i całego Zagłębie Dąbrowskiego. Budynek stacyjny w Gołonogu to jedne z ładniejszych jakie w tamtym okresie powstały. Znaleźć w nim można było dwie restauracje podzielone na klasy I i II. Infrastruktura kolejowa obsługiwała dziesiątki pociągów towarowych, które należało przeładować z typowej szerokiej linii rosyjskiej na normalną funkcjonującą w Europie.

zdjęcie dostępne w Muzeum Miejskim "Sztygarka"

Po odzyskaniu niepodległości dworzec nie stracił na znaczeniu. Dworzec obsługiwał kilkanaście ważnych pociągów pasażerskich na trasach Katowice-Warszawa i Radom-Dąbrowa Górnicza. Nawet wojna i późniejszy mroczny okres PRLu nie zniszczył znaczenia dworca choć sporo go umniejszył. Dopiero wolna Polska, wolny rynek i nieprzemyślane reformy na kolei zniszczyły tak gołonoski dworzec jak i znaczenie transportu szynowego w naszym regionie.

Z budynku o pięknej architekturze pozostała ruina, na którą nikt nie ma pomysłu. Właściciel zapewne czeka na możliwość rozbiórki i pozbycia się niewygodnego zabytkowego budynku.

Pewnie się doczeka bo nasze miasto nie robi nic by ów zabytek ratować. W zeszłym roku (2018) pojawiła się kolejna nadzieja na remont. PKP zawiesiło na dworcu płachty z wizualizacją dworca po remoncie. Kilka dumnych artykułów w zagłębiowskiej prasie i... płachty zniknęły, a plan remontu rozpłynął się w smogu...

*jak myślicie czy uschnięta topola z ostatniego zdjęcia to ta sama widoczna na zdjęciu z lat 30? ...tylko, że te stuletnie topole zniknęły sprzed dworca w Gołonogu tuż przed tym jak zniknęły płachty z wizualizacją remontu.

Dzięki FaceBookowej grupie znalazłem ciekawą notatkę dotyczącą gołonoskiego dworca. 

Diorama kolejowa w skali TT - część III

wpis archwialny

Trzecia część prezentacji dioramy kolejowej. Stacja kolejowa Stiel wygląda coraz lepiej i powstają na niej co rusz to nowe elementy. Zapraszam na kolejna porcję zdjęć. Poniższy betonowy płot został wykonany z ...tacki na pierogi. Odpowiednio już ukształtowany styropian tacki wystarczyło tylko delikatnie wyciąć i podrasować emulsją by imitował betonowy kawał muru.

Nie mogło zabraknąć wygódki...

...i telegraficznych słupów. Powoli powstaje też zieleń średnia czyli krzaki i niskie zarośla. Trwają też próby pozyskania kwiatów ze startej żółtej gąbki i niebieskiego papieru. Zieleń musi być różnorodna by cieszyć wzrok oglądających. Ciągle też mam kłopot z kolorem torów i ich odpowiednim zabrudzeniem. Na całe szczęście nie używam utrwalacza do pyłów i farb więc mogę moje szalone eksperymenty co jakiś czas czyścić i usuwać. Utrwalę dopiero zadowalający końcowy efekt.

Domek już praktycznie skończony. Dach został pokryty imitacją papy czyli cienkie paski papieru pomalowane plakatówką. Kominowi brakuje jeszcze osłony przeciwwiatrowej. Podwieszona został rynna i umieszczono inne elementy wystroju. Wstawiona został też szyba ze szkła mikroskopowego. Po wielu próbach przycięcia szkła idąc po rozum do głowy (czyt. pytając się wujka Googla) natrafiłem na film pokazujący jak łatwo ciąć szkło ...pod wodą. Fizyka...czyli magia, a wystarczyło słuchać na lekcjach.

Porządne światło słoneczne i diorama może się podobać:

Nauczony tym doświadczeniem wybrałem się z Młodym na plac zabaw by przeprowadzić sesję fotograficzną w ostatnich promieniach jesiennego listopadowego słońca. Przy okazji praca została doceniona przez gromadkę bawiących się tam dzieciaków.

Na zdjęciach widzicie też kilka nowych rzeczy. Lampy wykonane z ledowych diód... patyczków do uszu i kawałków papieru. Zarośla z gąbek i inne elementy wystroju dioramy. Podciągnięta została do dioramy elektryka. Półka cieszy wzrok również po zmroku:

Lampy to druga po szutrze rzecz, której już sam robić nie będę. Roboty z tym mnóstwo, a efekt jakoś nie poraża tym bardziej, że lampy jakieś takie nie w skali. Jednak cieszy fakt zrobienia ich własnoręcznie. Oświetlony oprócz peronu został też domek socjalny pracowników i oporowy koziołek na końcu bocznicy kolejowej.

Widoczne na zdjęciu słupy telegraficzne zostaną wymienione na inne ale to w kolejnych odsłonach naszej mega fotorelacji, na którą już dziś zapraszam.

część pierwsza

części druga

część czwarta ostatnia